جشن اعیاد شعبانیه در مجمع جهانی اهل‌بیت(ع) برگزار شد/ محمدی: میلاد و شهادت امام حسین(ع) دو بخش از یک رسالت الهی است

حجت الاسلام محمدی در جشن اعیاد شعبانیه، تاکید کرد: "میلاد و شهادت امام حسین (ع) نباید به عنوان دو حادثه مجزا تلقی شوند، بلکه خطی ممتد و رسالتی واحد را دنبال می‌کنند که همانا 'احقاق حق' و 'اصلاح امت'

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی مجمع جهانی اهل بیت(ع) ـ مراسم جشن ولادت امام حسین(ع)، حضرت ابالفضل(ع) و امام سجاد(ع) با حضور جمعی از مدیران و کارکنان جهانی اهل‌بیت(ع) ظهر امروز شنبه (۴ بهمن ۱۴۰۴) در نمازخانه این مجمع برگزار شد.

حجت الاسلام محمدی در سخنانی در این مراسم به مناسبت فراسیدن اعیاد پربرکت شعبانیه به تبیین پیام‌های عمیقی از میلاد و گفتار سیدالشهدا، حضرت اباعبدالله الحسین (علیه‌السلام)، پرداخت.

وی با تبریک این اعیاد به عموم مسلمین، به پیوند ناگسستنی میان میلاد و شهادت امام حسین (ع) اشاره کرد و آن را دو بخش از یک مأموریت الهی واحد دانست.

حجت الاسلام محمدی در تشریح این دیدگاه، بیان داشت: “میلاد و شهادت امام حسین (ع) نباید به عنوان دو حادثه مجزا تلقی شوند، بلکه خطی ممتد و رسالتی واحد را دنبال می‌کنند که همانا ‘احقاق حق’ و ‘اصلاح امت’

در بخش دوم سخنرانی، حجت الاسلام محمدی با توجه به شرایط کنونی جامعه ایران و تقابل همیشگی حق و باطل، به اشعار ارزشمندی از امام حسین (ع) پرداخت که در مسیر حرکت ایشان از مکه به سوی کوفه، در پاسخ به فرزدق شاعر سروده شده بود. او این اشعار را حاوی پیام‌های معنوی برای درک اولویت‌های حقیقی زندگی و مواجهه با چالش‌های دنیوی و اخروی دانست.

اشعار مورد اشاره و ترجمه فارسی آن‌ها به شرح زیر است:

وَ إِنْ تَکُنْ اَلدُّنْیَا تُعَدُّ نَفِیسَةً     فَدَارُ ثَوَابِ اَللَّهِ أَعْلَی وَ أَنْبَلُ

و اگر دنیا ارزشمند شمرده می‌شود، پس همانا خانه پاداش الهی (آخرت) والاتر و ارجمندتر است.

وَ إِنْ تَکُنِ اَلْأَبْدَان لِلْمَوْتِ أُنْشِئَتْ     فَقَتْلُ اِمْرِئٍ وَ اَللَّهِ بِالسَّیْفِ أَفْضَلُ

و اگر تن‌ها برای مرگ آفریده شده‌اند، به خدا قسم، مردن با شمشیر (در راه حق) بهتر است.

وَ إِنْ تَکُنِ اَلْأَرْزَاقُ قِسْماً مُقَدَّراً     فَقِلَّةُ حِرْصِ اَلْمَرْءِ فِی اَلْکَسْبِ أَجْمَلُ

و اگر روزی‌ها مقدر شده است، پس کم‌طمعی انسان در کسب روزی، زیباتر (و شایسته‌تر) است.

وَ إِنْ تَکُنِ اَلْأَمْوَالُ لِلتَّرْکِ جَمْعُهَا      فَمَا بَالُ مَتْرُوکٍ بِهِ اَلْمَرْءُ یَبْخَلُ

و اگر اموال برای نهادن و رها کردن جمع‌آوری می‌شوند (و به ارث می‌رسند)، پس چرا انسان به مالی که باید رها شود، بخل می‌ورزد (و آن را با حرص جمع می‌کند)؟

 

این اشعار که ریشه در عمق باورهای دینی و توکل امام حسین (ع) دارد، درسی است برای جامعه امروز که در کوران تقابل حق و باطل، باید افق‌های زندگی را بازشناخته و ارزش‌های حقیقی را بر منافع زودگذر دنیوی ترجیح داد.

 

منبع


  • اربلی، علی بن عیسی، کَشْفُ الغُمَّة فی مَعْرِفَةِ الأئمّة(ع)، بیروت،‌ دارالاضواء، ۱۴۰۵ق، جلد ۲، صفحه ۲۷.

اخبار مرتبط

لینک کپی شد!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *