به گزارش پایگاه اطلاع‌رسانی مجمع جهانی اهل بیت(ع): چهارمین اجلاس مجمع عمومی مجمع جهانی اهل بیت(ع) تحت عنوان «اهل بیت عليهم السلام محور اتحاد و انسجام اسلامی»، همزمان با نشست مقدماتی همایش بین المللی امام سجاد عليه السلام، در تاریخ ۲۷ تا ۲۹ مرداد ماه ۱۳۸۶، با حضور بیش از ۵۰۰ نفر از نخبگان و فرهیختگان و علمای جهان تشیع از حدود صد کشور جهان و با مشارکت تنی چند از مسئولین و علمای ایرانی در محل سالن اجلاس سران برگزار گردید.
جناب حجت‌الاسلام شیخ جلال‌الدین صغیر، از اعضای مجمع عمومی مجمع جهانی اهل‌بیت از کشور عراق نیز مهمان این اجلاس بود. وی در این اجلاس به ایراد سخنرانی پرداخت و نکاتی پیرامون وضعیت اشغال عراق توسط آمریکا و جنایتهای دولت آمریکا و اهانت به مقدسات شیعه، وضعیت شیعیان عراق و کشتار بیرحمانه ایشان، بیان نمود. مشروح سخنان وی به شرح زیر است:
بسم الله الرحمن الرحيم
والحمد لله رب العالمين وأفضل الصلاة وأتم السلام على سيد الأنام حبيب إله العالمين وسيد الأنبياء والمرسلين سيدنا ونبينا وحبيب قلوبنا أبي القاسم محمد وعلى الهداة الميامين من أهل بيته الطيبين الطاهرين واللعنة الدائمة على أعدائهم أعداء الدين من الأولين والآخرين إلى قيام يوم الدين
سروران دانشمندم برادران فاضلم خواهران بزرگوارم؛ سلام و رحمت و برکات خداوند بر شما باد.
ابتدا تبریک و تهنیت خود را به مناسبت میلاد سه نور آسمانی امام حسین امام ابوالحسن سجاد و قمر بنی هاشم ابو الفضل العباس صلوات الله وسلامه عليهم أجمعين به محضر حضرت ولی الله اعظم امام مهدی منتظر عجل الله تعالى فرجه تقدیم میکنم و از خداوند توانای بلند مرتبه میخواهم که ما و شما را مشمول عنایات و احسان امام زمان قرار دهد تا از برکات و احسان سایر ائمه هدی و اهل بیت عصمت نیز بیشتر بهره مند شویم.
ناچارم قبل از اینکه شما را به فضای عراق منتقل کنم تشکر و امتنان فراوان خود را به ریاست مجمع جهانی اهل بیت عليهم السلام اهدا کنم که این فرصت گران بها را در اختیار ما قرار دادند تا بخشی از تصویر قربانگاه عراق را با همه پیامدها و پیش بینی های آن در این شرایط سرنوشت ساز و تعیین کننده ای که بر عراق می گذرد برای شما نقل کنم؛ کشوری که براندازیها توطئه ها و تهدیدهای گوناگون و انعکاس دغدغه های نگران کننده در نزد صاحبان قدرت و نفوذ در عراق همه و همه برایش مشکل آفرین شده اند؛ کشوری که بسیاری از نیروهایش؛ آنانکه ملت خود را دست و پا بسته و بنده دیگران میخواهند به تلخی بر سر | تصاحب ) تواناییهای ملت خود به جان هم افتاده اند.
اما نکته اینجا است که این ملت جز زندگی با عزت و کرامت را نمیخواهد و به همین جهت با صبر و پایداری خود در برابر همه این خطرات نشانه های قهرمانی را به گونه ای که در تاریخ معاصر ما نظیری برای آن وجود ندارد برای خود ثبت کرده است.
دانشمندان بزرگوار و سروران حاضر در جلسه صحنه عراق را تصاویری به این سو و آن سو می کشد که گاه با یکدیگر تداخل داشته و یا متناقض هستند اما همه یک قصه را حکایت میکنند؛ از یک طرف تصاویری از کشتارهای هولناک و جنایتهای دردناک را ملاحظه میکنیم که بخش عمده قربانیان این فجایع را شیعیان اهل بیت علیهم السلام در جهان تشکیل میدهند و این جنایات هیچ حد و مرزی نشناخته و در هیچ خط قرمزی متوقف نمی شود تا جایی که دامنه این جنایات یکی از سمبلها و مظاهر مقدس ما را نیز شامل شده – منظورم حرم مطهر امامین عسكريين عليهما السلام است – و دستهای پلیدشان تا جایی امتداد یافته که به صدها مرقد و دانشگاه و حسینیه دراز شده، بلکه از کودک شیرخوار تا پیر زمینگیر و زن حامله و محتضر رو به موت از دست آنها در امان نمانده است چه رسد به دیگران.
جنایات و قتل عام هایی که تصاویر برخی از آنها در رسانه های تبلیغاتی جهانی و خصوصاً عربی به صورت دست و پا شکسته پخش میشود تا ذهن جهانیان مکدر نشود در حالی که آنچه در عراق میگذرد بسیار بزرگ تر و روی پنهان این سکه بسیار دردناک تر است.
و به رغم اینکه رسانه ها برای ما گوشه هایی از این جنگ نسل کشی را پخش میکنند که از جانب نیروهای بعثی صدامی و نیروهای تکفیری وسط مباركة إقليمية واسعة النطاق (؟؟؟) بر ضد شیعیان اهل بیت علیهم السلام انجام می شود و چه به لحاظ مالی و چه به لحاظ نیروی انسانی و سلاح و چه با پوشش تبلیغاتی خانمان براندازی که برای آن بیش از پنجاه و پنج کانال ماهواره ای و یکصد و پنجاه فرستنده به کار گرفته شده حمایت میشود تا چهره این ملت مظلوم را زشت و به دور از واقعیت جلوه بدهند چه رسد به صدها صفحه از نشریات بین المللی محلی.
من می گویم به رغم اینکه این جنگ بیشتر نسل کشی بود تا جنگ اما ضمیر مردم جهان لال، و یاری دوستان دست نیافتنی شده است.
در مقابل این تصاویر، تصاویر دیگری میبینیم که حالت اشغال را به تصویر میکشد اشغال توسط ارتشی که کاملا با ارتش ملت ما متفاوت است، به رغم اینکه ملت ما توان تغییر و تأثیر گذاری بسیاری بر ارتشهای اشغالگر را دارد اما نیروهای اشغالگر هم خود را بخشی از مشکل عراق و هم بخشی از راه حل آن قرار داده اند تا به این وسیله اراده عراقی را در هم بشکنند و سعی در به اطاعت کشیدن آن به سوی اهداف و برنامه ها و پیش بینی های خود دارند.
در وسط این کشمکش، ارتشهای دیگری از نیروهای مختلف خارجی منطقه ای و جهانی کوچک و بزرگ نیز وارد شده و سعی کردند بر جریان حرکت منافع مشترک بین عناصر مختلف دولت عراق تأثیر بگذارند و تلاش کردند تا دغدغه ها و دلواپسی های آحاد یک ملت را در خدمت اغراض خود بگیرند و در این راستا بر سر راه به ثمر رسیدن مبارزه با تروریسم و ریشه کن کردن آن در عراق مانع تراشی کردند.
اما در برابر این تصویر دردناک و نگران کننده تصویر دیگری نیز هست که تصویر عزت و افتخار است که شهیدان و آزادگان عراقی آن را ترسیم کرده اند؛ شهیدانی که از اولین شهید محراب عراق جدید – منظورم شهید محراب آیت الله العظمی سید محمد باقر حکیم قدس سره است – آغاز می شود.
در اینجا لازم است به نکته ای اشاره کنم که آن را نوعی خلل در کار برادران عزیز در مجمع جهانی اهل بیت علیهم السلام میدانم؛ چرا که در سالگرد شهادت حضرت آیت الله العظمى حكيم (ره) – على رغم خدمات عظیمی که به مجمع کرده بود – یادی از ایشان نکردند و البته که این را امری عمدی نمیدانم اما چنین شخصیت هایی که موجب عزت این امت بوده و در ایجاد افتخارات آن نقش داشته اند – نباید یادبودشان مانند سایر یادبودها باشد.
به هر حال تصویر شهیدان از اولین شهید ما در محراب عراق جدید آغاز میشود و از کودکان کراده زنان دیالی جوانان شهرک صدر مظلومین صدریه و شهدای امولی و بقیه مناطق عراق گذر میکند در کربلا و نجف یا در حله و دیالی و در مناطق متعدد خونهای پاکی نثار شد و خونهای فراوانی ریخته شد که ای کاش بخشی از این خونها در میان ملت دیگری از ملتهای جهان ریخته میشد که در آن صورت دنیا زیر و زیر میگردید. اما این ملت در برابر دیدگان همه جهانیان سر بریده خواهد شد و این سر بریدن در سکوت کامل برگزار خواهد گردید و هیچ فریاد و ناله و آهی که از مظلومان عراق برخاسته باشد گوشی را نخواهد آزرد.
در هر حال این ملت همگی اثبات کردند که اگر کسی بخواهد اراده آنان را زیر پا بگذارد و برای اهدافشان توطئه گری کند از مرگ هراسی ندارند و قادر هستند هر قدر که سرکشی و ترور بالا بگیرد اهداف و رسالت خود را به پیش ببرند.
و اما تصویری که این ملت ترسیم کرد تصویر قهرمانی این ملت بود که در پنجشنبه گذشته که روز شهادت حضرت امام کاظم (علیه السلام) بود با چهار میلیون نفر بدون هیچ ترس و واهمه ای در وسط خیابانهایی به حرکت در آمد که کمینگاه مرگ و خیانت و کینه دیرینه تکفیری بود؛ این حلقه ای از زنجیره عظیم سربلندی و عزت و پایداری در رو به رو شدن با تبعات جنگی بود که در نظر ملت ما به بعد سیاسی بسنده نمی کرد بلکه واضح بود که این ملت عمیقاً ابعاد عقیدتی و تمدنی آن را نیز درک کرده و هر بار با پایداری و استقامت شگفت انگیز در صدد دفاع از آن بر آمده است و خواهید دید و جهان خواهد دید که این ملت در روز نیمه شعبان آینده در هنگام تجدید بیعت با امام مهدی منتظر ارواحنا و ارواح العالمین له الفداء چه قهرمانی را به تصویر خواهد کشید.
دوستان، آنچه توصیف کردم در ضمن نزاعی که شعله های آن زبانه میکشد در مسیر فعالیتهای سیاسی در عراق در جریان است و به رغم تفاوت بین گزینه های تخریب با گزینه های سازندگی و بین خواست وحدت و اعمال تفرقه آمیز و بین اقدامات صاحبان ارزشها و اصول با مانورهای افرادی که از این امور بیگانه هستند؛ که حضرت امیر المؤمنين (عليه السلام) نیز به این نقطه جدایی چنین اشاره می فرمایند که والله ما معاوية بأدهى منى ولكنه يغدر ويفجر ؛ به خدا سوگند معاویه از من زیرک تر و با هوش تر نیست اما او از خیانت و گناه رو گردان نمی باشد.
و به رغم اینکه این اقدامات تسلسل تحریک کننده ای داشته است؛ از آنچه که اشغالگران برنامه ریزی آن را انجام داده و طایفه گرایان برای انجام آن فشار آوردند گرفته تا اقدامات دولتهای منطقه در این راه – که یکی از سران این دولتها خود تصریح کرده که قبلاً برای حمایت از صدام جنایتکار سی میلیارد دلار خرج کرده و اینک برای سرنگونی حکومت کنونی عراق با وضع فعلی حاضر است صد میلیارد دلار بپردازد اما به رغم همه این مسائل، این عملیات تحت تأثیر پیشرفتی که زیر نظر و با شایستگی تنها مقامی که نگران وحدت و ثبات عراق است که همان مرجعیت رشید دینی باشد همواره با شکست مواجه شده است. مرجعیتی که در رأس آن امام فداکار سید سیستانی دام ظله الشریف است که در درجه اول مشتاق آزادی اراده ملت عراق است تا عملیات اخراج اشغالگران از سرزمین عراق را به اجرا در آورد. در نتیجه ایشان و سیاسیون طرفدار ایشان بر تعریف و تحسین از عملیات سیاسی که منجر به آزادی اراده ملت عراق میشود تمرکز کرده و مؤسسه ای قانونی را تأسیس کردند که در گیر و دار نا آرامی امنیتی و سیاسی شدید – ضامن فرایند انتقال قدرت با تضمین حفظ استقلال و نیز با شفافیت و بدون خونریزی باشد. حال شما ملاحظه میکنید که هر چه روز به روز امور اجرایی سخت تر میشود این حکومت و این فرایند پیشرفته باقی مانده و پیشرفتهای پی در پی را حاصل می کند.
آمریکایی ها و دیگران در تمام طول این مدت سعی کردند که از سازمان تروریستی مجاهدین خلق حمایت کنند اما با یک عملیات سیاسی که با هدف ایجاد استقلال قضایی عراق انجام شد پرونده مجاهدین خلق یا منافقین به عنوان گروهکی که در شهرهای عراق دست به عملیات تروریستی میزند به دستگاه قضایی عراق سپرده شد به علاوه که این گروهک به بر افروختن آتش کینه های طایفه ای در منطقه نیز دامن می زند.
ما بحمد الله در میان دردهای طاقت فرسا و اشکال تراشیهای وارده توانستیم گام مهمی به جلو برداریم و با فضل خداوندی توانستیم ملت خود را از جنگ داخلی حفظ کنیم و شبح جنگ طایفه ای را به رغم همه شرایط سخت و دشواری که بر ما گذشت از کشور خود دور سازیم.
برادران من سخن خود را با این مقطع به پایان میبرم برادران بگذارید از دردی که روان ما را می آزارد سخن بگویم ما ملت خود را با چشمان خود میبینیم که چگونه ذبح میشوند و مقدسات خود را مشاهده میکنیم که چگونه مورد اهانت قرار میگیرند و عراق خود را مینگریم که چگونه غارت میشود و احکام قتل عام را که چگونه از هر سو صادر می گردد.
این دردها تنها متعلق به ما به عنوان شیعه عراق نیست بلکه متعلق به همه شیعیان جهان است در هر کجا که باشند؛ این درد به شما نیز مربوط است سربریدن شیعه تنها به عنوان یک شیوه سیاسی در نزد آنها نیست بلکه مبتنی بر هویت آنها است. و احکام تکفیر وقتی که صادر میشود هرگز مرزهای عراق را تنها نخواهد شناخت و مقدساتی که از آنها هتک حرمت میشود تنها متعلق به عراقی ها و بس نیست.
به رغم همه اینها برادران ما در سایر کشورها در اغلب موارد بدون هیچ حرکت و اقدام عملی گاه فقط اندکی ابراز نگرانی می کنند. دوستان از خود بپرسید و من هم یکی از شما و از خود می پرسم وقتی حرم عسکریین را منفجر کردند شما برای عسكريين علیهما السلام چه کردید؟
چند تظاهرات به راه افتاد؟ چند اعتصاب ایجاد شد؟ کدام فریاد اعتراض جهانی درباره این مسئله برخاست؟ با احکام تکفیر و قتل عام چونه برخورد کردید؟ با ناله های قربانیان این احکام چطور؟
با صداهای انفجار بمبها کمربندهای انفجاری موشکها و همه سلاح های مرگباری که بر سر شیعیان اهل بیت علیهم السلام منفجر میشود چطور کنار آمدید؟
دوستان ما با عزت و افتخار فراوان بهای تشیع خود را بسیار گران پرداختیم تا نزد برادرانی که در بعضی از کشورها مراعات اوضاع خاص خود را کردند و به یاری ما نشتافتند معذور باشیم اما بر برادران نیز واجب است که قدری هم به شرایطی که ما در آن به سر میبریم بیاندیشند و خصوصیات ما را نیز در نظر بگیرند.
من به همین مقدار بسنده میکنم و به نام ملت خود – ملت مظلوم و صابر و مؤمن – مراتب تشکر و امتنان خود را از موضع گیری های شجاعانه جمهوری اسلامی ایران و در رأس آن امام رهبر آقای خامنه ای حفظه الله تعالی و مواضع ملت شریف ایران ابراز دارم.
والسلام عليكم ورحمة الله وبركاته.